MANNENKOREN UIT ENTER EN RIJSSEN IN CONCERT !!!

In 2011 ontstond uit een groep mannen die bij gelegenheid graag (met elkaar) zongen, het Christelijk Mannenkoor Enter. Na een paar oefensessies werd besloten om regelmatig met elkaar te gaan zingen. Een keer of tien per jaar wordt er nu opgetreden in diverse kerken en verzorgingshuizen in de regio. Op zaterdag 17 maart aanstaande is het de beurt aan het eigen dorp Enter. Dan wordt een concert gegeven in de plaatselijk Hervormde Kerk, waaraan ook medewerking verleend zal worden door het Hervormd kerkkoor uit Rijssen. De Enterse en Rijssense mannen zingen afzonderlijk met hun koor, maar zullen ook samen, vocaal de Hervormde kerk in vuur en vlam zetten. De avond begint om half acht en rond de klok van negen uur is de afsluiting van dit concert.

De toegang is vrij en u bent van harte uitgenodigd.

Ik geef je te eten!

Komende zondag 11 maart heeft de kindernevendienst als thema: “Ik geef je te eten”
We willen allemaal iets te eten of te drinken meenemen, zodat we dit kunnen geven aan mensen die het niet zo breed hebben.
Zondagmorgen en zondagavond kunnen de spullen voor in de kerk ingeleverd worden! Daar staat iemand om de spullen in ontvangst te nemen.
In principe is alles welkom, zolang het niet gekoeld bewaard hoeft te worden. Basisartikelen zijn natuurlijk altijd goed, maar we zouden het ook erg leuk vinden als we de mensen eens iets extra’s kunnen geven zoals snoep, chips, doucheartikelen, pakjes drinken, schoolkoekjes voor de kids enz.
Floris den Oudsten v.d.m.
predikant Gereformeerde Kerk Enter 

De Pleitbezorgers – terugblik zondagmorgen 18 februari

De discipelen, de leerlingen van Jezus, hebben echt geen idee waar Jezus het over heeft. N.a.v. de vragen van Petrus, Thomas en Filippus legt Jezus het nog eens uit… maar of ze het begrijpen? Lees het zelf maar in Johannes 13 : 36 – 14 : 31 en 16 : 5-15.

Jezus zegt daar heel belangrijke dingen in de laatste uren van zijn leven, de volgende dag gaat Jezus sterven, maar zijn leerlingen begrijpen er nog helemaal niets van… “Ik ben al zo lang bij jullie, en nog kennen jullie me niet…” Kennen is relationeel, dat er een relatie is. Niet kennen betekent dat er nog geen relatie is… Spannend én bizar, want Jezus heeft deze mannen wel uitgekozen en drie jaar toegerust, om deze belangrijke boodschap de wereld in te helpen… na zijn dood. Maar ze kennen Jezus nog niet eens echt goed genoeg…laat staan dat ze hem begrijpen… In die hopeloze situatie gaat Jezus hoopvolle dingen zeggen,

 Jezus spreekt over de Geest van God, maar wat of wie is de Geest? Kracht? Persoon? En wat heb je er aan? De Geest van God zweefde over het water, in Oude Testament werd de Geest gezien als macht/kracht van God. Maar Jezus spreekt over de Geest als over een persoon, iemand die komt als hij weggaat. Wie is die iemand, die Geest van God?

De Trooster, Helper, Pleitbezorger, het woord ‘parakleet’ heeft meerdere betekenissen, lastig te vertalen. Pleitbezorger komt het beste in de buurt, maar heeft wel toelichting nodig. Het is iemand die je er bij roept/gestuurd wordt, om naast jou te staan, met jou mee te voelen, er voor jou is. Denk aan een advocaat voor verdediging in de rechtbank. Als je terechtstaat, staat je advocaat je bij, hij verdedigt jou, staat aan jouw kant. Hij is er niet alleen om je te helpen, om je te troosten, te bemoedigen. Soms kan je hem niet volgen, zegt hij dingen over jou die niet leuk zijn. Maar alles is gericht op jouw zaak en jouw doel, om jou vrij te krijgen.

 Maar wie is dan die Trooster/Pleitbezorger? Want er lijken er twee te zijn… Want Jezus zegt dat hij een andere Trooster/Pleitbezorger zal sturen. Wie is dan die andere, die eerste? De enige andere plaats waar over de Pleitbezorger wordt geschreven, is 1 Johannes 2 : 1-2 : Mijn kinderen, ik schrijf u deze dingen, opdat u niet zondigt. En als iemand gezondigd heeft: wij hebben een Voorspraak/Pleitbezorger bij de Vader, Jezus Christus, de Rechtvaardige. En Hij is een verzoening voor onze zonden; en niet alleen voor de onze, maar ook voor de zonden van de hele wereld.

Jezus is de eerste Pleitbezorger, Gods Geest de tweede. Maar wat doen ze nu precies, wat is het verschil tussen die twee? Ik vroeg me altijd af : maar met Jezus hebben we toch alles, wat kan beter/meer dan Jezus zijn?

Het werk van de Geest die Jezus belooft, is pas te begrijpen als je het werk van Jezus begrijpt.

 Wat was Jezus’ opdracht? Wat heb je aan Jezus? Hij is gekomen om de zonde weg te doen én het feest terug te brengen in de schepping. Hij stierf voor onze zonden aan het kruis, tot verzoening van al onze zonden, die van de hele wereld. Maar Jezus’ dood is nog veel radicaler : vanmorgen willen we het ‘feest terugbrengen’ verder inkleuren…

Want bij een Pleitbezorger/Advocaat denk je aan een rechtbank, rechter die recht spreekt, oordeelt. God die als rechter van mens en wereld recht spreekt en wij zijn de schuldigen, de zondaars. Want wij weten dat we niet perfect zijn, of we nu voor 90%, 10% of 1% doel missen : we missen doel. God oordeelt dat wij van nature doel missen, zondigen, niet perfect, volmaakt, heilig zijn, MNoDtV Of je nu een beetje of heel erg de wet overtreedt, schuldig is schuldig, stafblad is strafblad. Wij kunnen God niet gerust stellen, tevreden houden, beloven dat het wel goed komt. Gelukkig geloven we in het oordeel : als er geen oordeel van God is, dan is er ook geen hoop op beter, dan moeten we leven met onrecht, zonder hoop op beter…God zal niet ingrijpen en rechtzetten. Maar als God oordeelt, dan is er hoop op recht en vrede, geloof dat het beste nog komt. God als Schepper en Eigenaar van de wereld, zal rechtspreken over zijn Schepping, oordelen.

 Als je dan in het beklaagdenbankje zit, omdat je gefaald/gezondigd hebt, wat heb je dan nodig? Goed voorbeeld, liefhebbende steun? Nee, een goede advocaat. De goede advocaat is er voor jou, hij is jou zelf voor de rechter, jij verdwijnt als het ware in jouw advocaat. Het staat of valt met jouw advocaat : als hij verliest, verlies jij, als hij wint, win jij. In ogen van de rechter zie jij er uit zoals je advocaat is, jij bent er niet meer, jij bent er in je advocaat. Dan zien we de kracht van 1 Johannes 2:1-2 : Als iemand gezondigd heeft, wij hebben een voorspraak/pleitbezorger bij de Vader, Jezus Christus, de Rechtvaardige, en Hij is een verzoening voor onze zonden.

Christus die in jouw plaats verschijnt voor God. De advocaat zal niet op het gevoel van de rechter gaan inpraten, maar met goede argumenten komen. Soms denken we : Jezus doet een goed woordje voor ons bij zijn Vader. Ja, hij/zij is niet perfect, heeft fout gemaakt, verdient straf, maar Vader wilt u Hem alstublieft met rust laten? Doe het voor mij. Geef hem nog een kans.” En dat de Vader dan zou zeggen : “nou goed dan voor deze ene keer, omdat jij het vraagt.”

Maar dan hebben we een probleem : er zijn geen doorslaggevende argumenten gegeven, je krijgt gewoon nog een kans. Maar ja, hoe lang zal dat werken, hoe lang kan Jezus daar mee doorgaan? Wanneer zal de Vader zeggen : nu is het genoeg geweest, ik ben er klaar mee.”? Het is niet voldoende als je nog een kans krijgt op voorspraak van Jezus bij zijn Vader, het is niet voldoende als een advocaat een dringend beroep doet op de gevoelens van de rechter. De advocaat heeft geen gedraai en emotionele manipulatie nodig, maar goede argumenten. Die heeft Jezus, want Jezus smeekt niet om genade voor ons. God was oneindig genadig toen hij zijn zoon naar de aarde zond. Maar God vergeeft niet omdat genadig is, mensen nog een kans geeft, maar omdat hij trouw en rechtvaardig is, ons niet vergeven zou onrechtvaardig zijn…Dat lezen we in 1 Johannes 1:9 : Als wij onze zonden belijden : Hij is getrouw en rechtvaardig om ons de zonden te vergeven en ons te reinigen van alle ongerechtigheid.

De beste manier om vrijgesproken te worden, is niet hopen dat de rechter medelijden heeft, maar laten zien dat je wettelijke gezien vrijgesproken moet worden. Als advocaat wil je kunnen zeggen : zo is de wet, de wet eist dat mijn cliënt wordt vrijgesproken. De advocaat wil de rechtszaak winnen, niet doordat de rechter met hand over zijn hart strijkt, maar doordat er volgens de wet rechtgesproken wordt. En zo werkt het in de rechtszaak van ons ook, waarin Jezus voor ons pleit en God rechtspreekt. Jezus kan feitelijk zeggen : Vader, hij heeft gezondigd en de wet vereist dat de dood volgt op de zonde. Maar ik heb voor al die zonden betaald. Kijk hier is mijn bloed, teken van mijn dood. Aan het kruis heb ik de straf voor de zonde volkomen betaald. Als iemand zou eisen dat er twee keer betaald wordt voor dezelfde zonden, dan zou dat niet eerlijk zijn. Ik vraag dus niet om genade, maar om recht.”

Als het waar is wat Jezus beweert, dan is dat een overtuigend argument. Daarom kan Johannes zeggen dat christenen die hun zonden belijden vergeving ontvangen, omdat Gods rechtvaardigheid dat eist.

 De weegschaal is ongenadig, we kunnen het verkeerde niet compenseren met het goede. Als je alleen aan de ene kant van de weegschaal staat, ben je zondaar, gewogen en te licht bevonden. Je krijgt in eigen kracht die weegschaal niet naar beneden, hopeloze zaak, zonde bepalen de balans… Tenzij Christus, vaste rots van ons behoud, gewicht in de schaal legt door zijn dood voor jouw zonden, dan wordt het werk van Jezus jou toegerekend, slaat weegschaal door naar jouw kant. Dan eist de wet van God dat je vrijgesproken wordt. Als God naar je kijkt, ziet hij jou in Christus, ziet hij jouw advocaat, Jezus, ben jij meer dan overwinnaar. Want met Jezus ben je volmaakt, rechtvaardig en prachtig. Je bent in jouw advocaat verdwenen. Zo lezen we in 2 Korinte 5 : 21 : Want Hem Die geen zonde gekend heeft, heeft Hij voor ons tot zonde gemaakt, opdat wij zouden worden gerechtigheid van God in Hem.

Zoals Jezus niet zelf zondig was, maar als zondaar behandeld en gestraft werd aan het kruis, zo worden wij die in Jezus geloven, hoewel we niet zelf rechtvaardig en volmaakt zijn, als rechtvaardig en volmaakt door de Vader behandeld, niet uit verdienste, maar om Jezus’ wil : feest!

De eerste pleitbezorger : spreekt voor jou tot God : kijk wat ik gedaan heb en aanvaard hen dan in mij. De tweede pleitbezorger : spreekt voor jou tot jezelf : kijk wat Jezus heeft  gedaan en geloof het. De Geest zal duidelijk maken, in herinnering brengen zodat ze eindelijk gingen begrijpen wat Jezus heeft gedaan. Het werk van de Geest van God is als een schijnwerper die iets verlicht, de lamp van beamer die iets projecteert. Je ziet een prachtige plaat op de beamer, je ziet niet waar het licht vandaan komt, maar het gaat ook niet om de lamp. De bedoeling is niet dat we naar de beamer kijken, maar naar het prachtige plaatje.

De dag voor Jezus’ sterven begrijpen de leerlingen er nog helemaal niets van. Ze hebben geen idee hoe groot Jezus’ liefde is, hoeveel het Jezus zal kosten of wat die liefde gaat uitwerken. Maar de Geest zal komen, die zal hen eindelijk laten zien wat Jezus gedaan heeft. De discipelen kenden Jezus nog niet echt, konden hem nog niet echt kennen, voordat hij lichamelijk van de aarde was weggegaan en de Geest was gekomen. We waren dus niet beter af geweest als we in de tijd van Jezus hadden geleefd. Je zou denken dat je hem dan beter had gekend, maar aan de discipelen zien we dat het niet zo was. Toen was de heilige Geest er nog niet en zonder die Geest kan je Jezus niet echt begrijpen. Door de heilige Geest kunnen wij nu beter begrijpen wie Jezus was en wat hij gedaan heeft dan toen.

 Begrijpen we het inderdaad? Kan Gods Geest in ons werken, de vrucht van Geest in ons groeien? Stel, je bent miljonair en je hebt drie briefjes van tien euro in je zak en je betaalt een taxirit van 8 euro. Later ontdek dat je niet één tientje hebt gegeven, maar dat twee tientjes weg zijn, dat is een dure taxirit. Wat doe je? Baal je er van? Ga je naar politie om die taxichauffeur te vinden? Nee, je haalt je schouders op, je bent miljonair. Je bent een tientje kwijt, maar je bent veel te rijk om je over zo’n kleinigheidje druk te maken.

Deze week deed iemand lelijk tegen je, je maakte een grote fout, je haalde een toets niet, achteraf bleek de gesloten deal nadelig voor jou te zijn, iemand die je dierbaar is bedroog je. Je raakte echt iets kwijt, materieels, status, persoonlijk… Maar wat doe je als je christen bent? Gods Geest in je werkt, vrucht van Geest in je groeit? Vermindert dit je blijdschap, raakt het je levensgeluk, kost het nachtrust, wordt je boos op ander of God? Hebben we dan wel door hoe rijk wij zijn in Christus?! Meer dan overwinnaars. Leef je dan wel uit de diepe vreugde die Christus in ons heeft uit gestoord, vrucht die in ons groeit?! Besef je dat de enige ogen op deze wereld die er echt toe doen Gods liefdevolle ogen zijn, ogen die jou zien als zijn geliefde kind in wie hij vreugde beleeft? Als je bezig bent met wat anderen over je zeggen/denken, hoe ze je zien, ben je kwijt wie je echt bent. Als christen ben je in geestelijk opzicht miljonair en je maakt je vaak druk om een tientje.

 Het is de taak van de eerste pleitbezorger om God als Rechter te overtuigen jou vrij te spreken. Het is de taak van tweede pleitbezorger om de rechter in je eigen hart daarvan te overtuigen, jij ben vrij! Om duidelijk te maken wie je bent in Christus, om je te laten zien dat je ongelofelijk rijk bent. En het is jouw taak om te luisteren en het te geloven : ik ben Gods geliefde kind! Zijn geliefde bruid. Als God als een bruidegom is, dan verheugt hij zich echt in zijn bruid, als wij ons leven aan Hem geven. Als bruidegom wil God zijn bruid alles geven, in goede en kwade dagen, ziekte en dood. Niets kan me scheiden van de liefde van Christus.

Hoe zou het je leven veranderen als je daar elk moment van dag van bewust was, Gods liefde voor jou?!

Door niet luisteren, onthoud jij jezelf het groeien in besef hoe rijk je bent, krijgt de Geest geen ruimte. Zonder die Geest kan je Jezus en zijn vrede niet leren kennen. Hoe dan wel? Door inwoning van de Geest in jouw hart, leven. (Joh.14:17,23) Dat is nog best heftig : het vuur van de Geest moet eerst alles uitzuiveren, je moet wennen aan fel licht in onze duisternis. Als wind van de Geest opsteekt wordt het onrustig, gaat het waaien, kan het stormen, het kabbelende voorbij gaan we ook meezuchten en meelijden met schepping. Tegelijk delen we ook in het beloofde voorschot op het nieuw leven, het delen in Christus vrede, groeit vrucht van Geest in ons.

Deze Geest introduceerde Jezus bij zijn leerlingen, deze Geest wil ook ons helpen. Om de komende weken voor het eerst of opnieuw te begrijpen hoe Jezus ons vrijpleit, hoe de Geest in ons pleit, en hoe wij daaruit mogen leven als gerechtvaardigde zondaars, opnieuw geboren om vrucht te dragen. Pleitend op het volbrachte werk van Gods Zoon, pleitend op het voorgaande werk van Gods Geests en pleitend op Gods liefde voor u, jou en mij!

Floris den Oudsten v.d.m.
predikant Gereformeerde Kerk Enter 

De Pleitbezorgers – vooruitblik zondagmorgen 18 februari

Wel eens voor een rechter gestaan? Hoe zorg je dat je wordt vrijgesproken? Door een goede advocaat. Die niet op het gevoel van de rechter inpraat, maar goede argumenten heeft om jou vrij te pleiten.
Het beeld van de pleitbezorger haalt Jezus er bij als Hij zijn verwarde leerlingen op de dag voor zijn dood nog eens uitlegt waarom Hij moet weggaan, moet sterven.
Maar Jezus heeft het over een andere Pleitbezorger, blijkbaar zijn er dus twee. Wie zijn die Pleitbezorgers en wat doen ze en wat hebben we er aan? Samen met een miljonair die een tientje verliest en deze weegschaal willen we verder ontdekken wat Jezus voor ons heeft gedaan, wat de Geest voor ons doet. Lees thuis gerust al Johannes 13:36-14:31 en 16:5-15.
Het is niet de meest eenvoudige materie die we bespreken, dus vergeet niet om pen en papier mee te nemen. Als je mee schrijft wat op de beamer staat, heb je hopelijk genoeg kapstokken om de preek aan op te hangen…
Welkom in kerk! Voor de allerkleinsten is er crèche. De kinderen van de kindernevendienst starten met het Paasproject.
Floris den Oudsten v.d.m.
predikant Gereformeerde Kerk Enter 

Dans jij mee?! – terugblik zondagmorgen 11 februari

De afgelopen weken stonden we stil bij de ontmoetingen van Jezus met :

De sceptische Nathanael, die ontdekt dat bij Jezus uit Nazareth de waarheid te vinden is, een nieuwe kijk op de wereld. De insider Nicodemus en de outsider Samaritaanse vrouw die allebei ontdekken, we hebben een nieuwe start nodig, mét Jezus. De zussen Maria en Marta na het sterven van hun broer Lazarus : Jezus die woedend wordt op dood en verderf, deze overwint, de baas is.

In de doopdienst van twee weken geleden stonden we al stil bij het feit dat de wijn op is…waarmee het feest eigenlijk voorbij is, maar wat Jezus doet heeft be-teken-is… Hij staat op als ceremoniemeester / heer van feest : ik zorg, wat er ook gebeurt, dat het weer feest wordt. Jezus kent ons, weet wat er schuilt in ons hart aan tekort/schuld/zonde, wil ons daarvan reinigen, waarvan de doop teken en zegel is.

Alles wat Jezus doet staat in het teken van zonde vergeven én het feest terugbrengen in de schepping, om op aarde nieuw leven mogelijk te maken, nu in gebrokenheid, straks volmaakt op de nieuwe hemel en nieuwe aarde. Maar hoe bewerkstelligt Jezus die genezing/reiniging van zonde/kwaad én het feest terugbrengen?

 We lezen Johannes 2 : 1-11 en 23-25

 De wijn is op en Maria vertelt het Jezus : ze hebben geen wijn meer… Wat wist Maria al van Jezus? Wat zal Maria allemaal al begrepen hebben van Jezus? Deze week 10 minuten gesprek over kinderen…op school, thuis… Maria wist : Jezus is niet zomaar iemand, anders dan anderen, maar ze hoeft niet langs bij dokter of psycholoog. Maria herinnert zich de woorden van de engel bij geboorteaankondiging : ‘Zoon van Allerhoogste’, ‘Zoon van God’. En ze wist wat er in haar lichaam gebeurde : de Heilige Geest kwam over haar, de kracht van de Allerhoogste overschaduwde haar. Daarom vertelt Maria Jezus het probleem, maar Jezus reageert heftig, onbeleefd : wat wil je van me? Het klinkt respectloos. Jezus is bijna nooit zo snel kortaf, dus niet sacho of in slecht humeur. En hij zegt ook nog : mijn uur is nog niet gekomen.

Die uitdrukking ‘mijn/Zijn uur’ klinkt vaker, als het over Jezus’ dood gaat… zijn sterven aan het kruis. Jezus is op een bruiloft, Maria zegt : de wijn is op en Jezus reageert : dit is nog niet het moment om te sterven. Maria heeft er waarschijnlijk niets van begrepen, die vreemde reactie van haar zoon. Toch loopt ze niet beledigd weg zoals ouders kunnen doen. Ze bewaart ook dit in haar hart, maar loopt nog wel even naar bediening : wat hij ook zegt, doe het!

 Begrijpen wij het wel?

Waarom denkt Jezus bij het probleem van wijn op een bruiloft aan het uur van zijn dood?

Het wonder zal een teken zijn, het zal zijn heerlijkheid openbaren. Waar staat wijn voor? Wat ontbreekt er in het plaatje om schande in blijdschap te veranderen? Wij weten het, omdat we weten dat Jezus van water uit watervaten de allerbeste wijn maakt.

Het lijkt alsof Jezus al in de toekomst kijkt, voorbij deze bruiloft, dit kleine probleem, hij ziet iets anders. Beseft : ja, ik kan de wereld feestvreugde geven, de mensheid verlossen van schaamte, schuld en te kort. Daarvoor ben ik naar deze wereld gekomen, om vreugde te brengen, maar daarvoor moet ik sterven.

Jezus zal nog aan meer gedacht hebben, het beeld van bruid en bruidegom in het Oude Testament. God gebruikt dat beeld om uit te beelden hoe hij met zijn volk omgaat, als bruidegom met zijn bruid. God wil een liefdesrelatie met ons die net zo diep gaat als de relatie tussen man en vrouw in een volmaakt huwelijk.

In het Nieuwe Testament, Johannesevangelie, zegt Jezus, na kritiek dat zijn leerlingen niet vasten : waarom zouden vrienden van bruidegom vasten als bruidegom nog bij hen is? Dan noemt Jezus zichzelf de bruidegom, wetend dat dit beeld alleen toebehoort aan God de Schepper. Johannes gaat als schrijver nog verder, als hij schrijft over het einde, in zijn openbaringen: Zalig zijn zij die geroepen zijn tot het avondmaal van de bruiloft van het Lam. (Open. 19:9) Aan het einde van de tijd zal er een feest zijn dat een einde maakt aan alle andere feesten, bruiloftsfeest. Met dat feest wordt dan eindelijk de intieme en nooit meer eindigende eenheid gevierd tussen God en mens. Daar loopt geschiedenis op uit, daarvoor is Jezus gekomen om dat te realiseren : sterven voor onze zonden én om het feest terug te brengen.

De meest hartstochtelijke liefde nu is nog maar een flauwe afschaduwing en echo van die toekomstige realiteit. Jezus kent zijn klassiekers, kende het Oude Testament door en door, hij identificeert zich als Bruidegom. Dat realiseert hij zich op deze bruiloft, als hij denkt aan zijn eigen bruiloft, met oneindige vreugde én afschuw tegelijk als hij beseft wat daarvoor nog moet gebeuren. Om ervoor te zorgen dat zijn volgelingen de beker van vreugde en blijde zegeningen kunnen drinken, zal ik de beker van het recht en van straf en van de dood moeten drinken, tot laatste druppel. Hoe zal Jezus ons onze vreugde bezorgen? Door zijn hemelse bestaan bij zijn Vader op te geven, door eenzaam en onbegrepen te leven, door de weg naar het kruis in te slaan en in onze plaats te sterven, overladen door schande en schuld, onze zonden.

 Sommigen zien Jezus als voorbeeld, goed mens. Ze zeggen : als iedereen als Jezus was en zijn woorden ter harte namen zou de wereld er beter uitzien. Maar dan hebben we een probleem : als Jezus op een bruiloft al aan zijn dood denkt, denkt hij vrijwel altijd aan zijn dood… Jezus is niet gekomen om het goede voorbeeld te geven, gelukkig niet :  daar is Jezus te goed voor. Jezus is zo volmaakt dat Hij ons vernietigt als we hem tot voorbeeld zouden nemen, gek van wanhoop zou je worden. Jezus is oneindig veel groter dan wij, hem als voorbeeld nemen is je einde, je gaat het nooit redden. Jezus is dan ook niet gekomen om ons te vertellen/laten zien hoe wij ons zelf kunnen redden, maar om ons zelf te redden, door te sterven, zodat wij zouden leven, hoop voor onze wanhoop, om onze beker van vloek en straf te drinken zodat wij beker van zegen en overwinning kunnen heffen. Als de wijn op is, de beker met oude wijn leeg is, zorgt Jezus voor nieuwe wijn, vult hij onze beker weer : wordt het weer feest! Leven door zijn dood heen, leven in zijn heerlijkheid.

 Jezus kiest voor watervaten, doet iets nieuws in het oude joodse systeem, brengt reiniging in totaal nieuwe vorm, vervult het hele oudtestamentische systeem van offers. Vanwege onze zonden moet er genoegdoening komen voor onze zonde en schuld. Eeuwenlang waren dat lammetjes, maar hoe kan een onwetend lam de plaats innemen van een denkend mens? Dan zegt Johannes de Doper : zie het Lam van God dat de zonde van de wereld wegneemt. Al die kleine lammetjes konden de zonde niet wegnemen en hebben dat ook niet gedaan. Ze hadden een be-teken-is. Ze verwezen naar het enig werkelijk onschuldige, onbevlekte lam, Jezus, die dat wel kon én deed. Jezus Christus kwam om te sterven in onze plaats en onze straf op zich te nemen. Toen het feest van de mensheid mislukte, stilviel, doods en ellendig, bracht Jezus het feest weer op gang. Zette de dans weer in door voor wijn te zorgen, voor brood te zorgen, Hij gaf zijn bloed en lichaam, voor ons.

Elke keer als God een beeld kiest zodat we God beter kunnen begrijpen, toont dat beeld ons ook iets van hoe God ons ziet. Het beeld van de bruidegom heeft be-teken-is : zij gelooft in mij, ik geloof in haar (beluister hier de preek na). Als God als een bruidegom is, dan verheugt hij zich echt in ons als wij onszelf in geloof aan Jezus geven. Elke keer als God een beeld kiest voor zichzelf, zegt hij ook iets over ons. Als de bruidegom naar zijn bruid kijkt, dan ziet hij iets prachtigs, is hij de gelukkigste man op aarde, wil haar alles geven, in goede en kwade dagen, ziekte en dood.

Hoe durft God, Jezus, om zo’n soort beeld te gebruiken die zo’n sterke menselijke ervaring oproept? Zou het kunnen zijn dat God, Jezus, zo veel houdt van hen die van hem zijn? Hoe zou het je leven veranderen als je daar elk moment van dag van bewust was, Gods liefde voor jou?!

 Jezus is gekomen omdat in Israel de wijn op was, het feest van de schepping over was, de vreugde uitgestorven. De wijn is op, de gebrokenheid is overal voelbaar, de breuk God-mens werkt overal in door. Als er niets verandert komt het niet goed, komt er geen Koninkrijk, blijven we vervreemd van God en elkaar, geen : Uw wil geschiedde op aarde zoals nu al in hemel… Maar Jezus is gekomen, heeft wijn in overvloed gemaakt, het kan niet meer op… Dit verhaal laat zien dat de ellende van dit jonge bruidspaar niet te klein is voor Jezus. Dat dit relatieve kleine probleem in de grote wereld vol duisternis en dood ook zijn aandacht heeft. Jezus ook meelijdt en op onverwachte manier hier het begin van zijn tekenen van maakt. Ja, God gaat alle grote wereldproblemen aanpakken, maar ook onze huis-tuin-keuken problemen. Deze resultaten uit het verleden bieden geen… wel garantie voor toekomst, voor het grote en het kleine.

 Maar ook : put in het heden, uit wat je weet over de toekomst. Jezus, te midden van alle vreugde van een bruiloftsfeest, terwijl anderen aan het drinken en feesten waren, proefde al iets van verdriet en bitterheid die nog moest komen. Zodat jij en ik die in Hem geloven, te midden van al het verdriet van de wereld, in alle gebrokenheid, al iets kunnen proeven van vreugde die nog moet komen. We hebben heel vaste grond onder onze voeten vanwege de vreugde die nog komt, het bruiloftsfeest van het Lam.

Elke keer dat je deelneemt aan het avondmaal krijg je een voorproefje van dat geweldige feest. Zelfs als je het nu moeilijk hebt, proef je telkens iets van die vreugde die nog komt. Daarom is het niet vreemd om vaker Avondmaal het vieren. Door te proeven ga je verder dan wat je met je verstand weet, waar je mee instemt als feit (voorbeeld van chips). Door te proeven ga je het ervaren met je lichaam naast het weten met je verstand, avondmaal… Er is maar één liefde, maar één feest, maar één ding dat je hart werkelijk alles kan geven wat het nodig heeft en ze liggen allemaal voor je klaar … Met die kennis, dat vertrouwen, bezit je iets wat je in staat stelt om alles onder ogen te zien, te leven.

Begrijpen we hoe het feest wordt? De uitnodiging openmaken, ingaan op de uitnodiging, en dan het probleem zien : de wijn is op. Dan komt het aan op gehoorzaamheid : wat Jezus ook tegen u zal zeggen, doe het!. Want Hij zorgt voor wijn, tot zijn gedachtenis. In de Nieuwjaarsdienst ontdekten we tijdens de preek van dominee Eva : geloven, volgen, is heel makkelijk, gewoon doen wat Jezus zegt…

Eens heb ik gedanst terwijl ik helemaal niet kan dansen. Iemand zei : dans met mij! Kan je het niet?, ik leer het je, volg mij maar, en ik werd meegenomen, door te volgen. Hoe wordt dans weer ingezet? De

Heer van de dans haalt je erbij, nodigt je de dansvloer op, en dan het probleem zien : dans vergeten. Dan komt het aan op gehoorzaamheid, Jezus zette de dans weer in, en wij mogen volgen, leer mij volgen zonder vragen, vertrouwen én genieten!

Floris den Oudsten v.d.m.
predikant Gereformeerde Kerk Enter 
contactgegevens:
Rijssenseweg 11

Dans jij mee? – vooruitblik zondagmorgen 11 februari

Waarom doet Jezus wat Hij doet en zegt Hij wat Hij zegt op die bruiloft in Kana?

Hij is niet vriendelijk tegen zijn moeder,vrouw, wat heb ik met u te doen?‘. Heeft het over ‘mijn uur’, het uur van zijn dood. Maakt heel veel wijn in plaats van een stevige preek over dronkenschap,…

Wat betekent het wat Jezus doet en zegt? Welke be-teken-is heeft het? Wat zegt het ons?

We lezen zondagmorgen nog een keer Johannes 2:1-11 en ontdekken het geheim van het verhaal voor ons leven nu en in de toekomst. Hoe Jezus wijn maakt, de feestvreugde terugbrengt, de dans weer inzet. Dans jij mee?

Verder komen de bloembollen weer langs, de zak chips, de 10 minuten gesprekken (wat zal Maria gezegd én gehoord hebben over Jezus?), een bruid en bruidegom, lammetjes en de preek van dominee Eva uit de Nieuwjaarsdienst.

Voor de kinderen groep 1-6 is er kindernevendienst, voor de allerkleinsten is er crèche in de kelder van Ons Centrum.

 Floris den Oudsten v.d.m.

predikant Gereformeerde Kerk Enter 

Bokskampioen wordt drugsbaron wordt christen

Dinsdagavond 20 februari 19.00 uur: ex-drugscrimineel Joop
Gottmers
Bokskampioen wordt drugsbaron wordt christen… Joop Gottmers. In levende lijve komt hij
naar Wierden om over zijn heftige verleden te vertellen. Op dinsdagavond 20 februari staan
de deuren van de Dorpskerk wijd open voor jong en oud. Je kunt vanaf 18.30 uur naar
binnen. Om 19.00 uur begint het programma.
Joop Gottmers werd als kind gepest. Zijn vader dwong hem om op boksen te gaan. Via de
bokswereld kwam hij terecht in de drugswereld en belandde in de gevangenis. Daar greep
God hem in zijn kraag. En nu vertelt deze voormalige crimineel over Gods liefde. Zijn
levensverhaal is boeiend voor iedereen die geïnteresseerd is in wat God in mensenlevens
kan doen. Waarschuwing: niet geschikt voor kinderen onder de 12.
Na afloop, rond 20.30 uur, is er een afterparty in Hebron, waar koffie, thee en fris klaarstaan.
Ook kun je dan Joops boek ‘Knock out’ kopen (€ 15). Toegang van het event is gratis. Kom
je ook? 15. Het catecheseteam heet je van harte welkom!

De wijn is op… – terugblik zondagmorgen 28 januari

In deze dienst denken we na over de vraag hoe de dingen in de wereld hersteld kunnen worden. Hoe is Jezus te werk gegaan? Eerder stonden we stil bij de ontmoeting van Jezus met de sceptische student Nathanael, die openstaat voor Jezus’ kijk op wereld. De ontmoeting van Jezus met insider Nicodemus en outsider Samaritaanse vrouw, die allebei een nieuwe start nodig hebben, mét Jezus. En de ontmoeting met de rouwende zussen Maria en Martha, Jezus die woedend wordt, afrekent met dood en verderf. Vanmorgen ontmoeten we Jezus op een bruiloftsfeest waar iets verschrikkelijks dreigt te gebeuren: de wijn is op. Want wat zou er zijn gebeurd als op jouw bruiloft de wijn op was geraakt, op zou raken?
We lezen Johannes 2 : 1-11 en 23-25

De wijn is op…, en daarmee is eigenlijk het feest voorbij… Dit is meer dan ongebruikelijk. Het is een drama met grote gevolgen, vooral in een traditionele cultuur van eer en schaamte. Om het verhaal te begrijpen moeten we begrijpen wat er gebeurt. Het is geen wonder, maar een teken. Een teken symboliseert iets, heeft be-teken-is, verwijst naar iets anders, zoals een bloembol verwijst naar de  bloem die komt. Jezus hoefde niets te doen, maar hij deed het wel en toen hij dat deed toonde hij zijn grootheid… Belangrijk : Jezus doet dit als een teken aan het begin van zijn carrière/ publieke optreden. Binnenkort zijn er gemeenteraadsverkiezingen, en als je als lijsttrekker van een nieuwe partij wilt mee gaan doen, dan denk je goed na over waar en hoe jij je publiekelijk presenteert. Je laat niets aan toeval over zodat alles wat je zegt/doet de boodschap overdraagt van waar het jou om gaat. Maar wat wil Jezus duidelijk maken? Welke gedachte zit hier achter? Wat betekent dit? Er gaat niemand dood, niemand is door demonen bezeten, niemand komt om van de honger. Waarom kiest Jezus voor een bruiloft waar de wijn op is, om duidelijk te maken wat Hij komt doen? Waarom gebruikt Jezus zijn eerste wonder, wonderteken, bovennatuurlijke kracht om heel veel goede wijn te maken zodat het feest waar goed gedronken wordt, door kan gaan? Waarom doet Jezus dat in Godsnaam? Dat verzin je toch niet? De Zoon van God begint zijn carrière met het redden van een feest dat droog valt? Nee, zoiets verzint niemand. Nee, het zal wel echt zo zijn gegaan… Nu was het niet zomaar een bruiloftsfeest met te weinig wijn, het was een drama, een schande. Maar ondanks schaamte en schande, het was geen kwestie van leven of dood. Wat vertelt dit over de boodschap van Jezus, de Zoon van God? Wat is de be-teken-is hiervan?

In vers 9 lezen we over de ceremoniemeester, de persoon die feest moet laten slagen, er voor moet zorgen dat het een groot feest wordt. Als Jezus water in wijn verandert en het feest redt, stapt Jezus naar voren als de ware ceremoniemeester. Ik ben de Heer van het feest : ik zorg, wat er ook gebeurt, dat een ramp in een feest wordt verandert. Maar Jezus kwam toch om te sterven voor onze zonde? Klopt, maar zijn lijden en sterven zet Jezus zelf in een groter verband. Jezus’ lijden, zelfverloochening, opoffering : allemaal als middel dat tot een doel leidt : feestvreugde (terug)brengen. Allemaal bedoelt om opstanding, nieuw leven, de nieuwe hemel en nieuwe aarde mogelijk te maken. Om een einde te maken aan al het kwaad, zonde, ziekte, dood, ellende en tranen. De aardse feesten zijn niets vergeleken met het eeuwige feest dat straks aanbreekt. Zij die nu in Jezus geloven, zullen van binnen nu al die vreugde ervaren, voorproefje van die vreugde. Een voorproefje dat enorm troostrijk en verfrissend is in de moeilijkste en droogste tijden, als levend water. Daar is Jezus uiteindelijk voor gekomen, om dat te realiseren, daarom is dit zijn eerste wonderteken. De Bijbel gebruikt veel zintuiglijke taal om te spreken over Gods redding en God zelf. Psalm 34 : proef en geniet de goedheid van HEER; Psalm 63 : uw goedheid proeven, uw hulp wordt nooit tevergeefs verwacht. Door te proeven ga je verder dan wat je met je verstand weet, waar je mee instemt als feit (voorbeeld van chips). Door te proeven ga je het ervaren met je lichaam naast het weten met je verstand, zoals bij het avondmaal… Jezus wil overweldigende vreugde en diepe hartsvervulling geven, niet alleen later maar nu. Ik geef toe als predikant van deze gemeente, onze vreugde is wat ingetogen. Maar de Bijbel is er duidelijk over. En Jezus kende zijn klassiekers, heeft misschien wel gedacht aan Jesaja 25:6-8De HEER van de legermachten zal op deze berg voor alle volken een feestmaal met uitgelezen gerechten aanrichten, een feestmaal met gerijpte wijnen, met uitgelezen gerechten vol merg, met gezuiverde gerijpte wijnen. En Hij zal op deze berg verslinden de sluier waarmee het gezicht van alle volken omsluierd is, en de bedekking waarmee alle naties bedekt zijn. Hij zal de dood voor altijd verslinden, de Heer HEER zal de tranen van alle gezichten afwissen en de smaad van Zijn volk wegnemen van heel de aarde, want de HEER heeft gesproken. Dan wordt alle droefenis ongedaan gemaakt…. Meer nog: Want ik ben ervan overtuigd dat het lijden van de tegenwoordige tijd niet opweegt tegen de heerlijkheid die aan ons geopenbaard zal worden. (Romeinen.8: 18)

Ons einde is niet naar de hemel gaan aan het einde, maar een nieuwe begin op de nieuwe hemel en nieuwe aarde. Dostojewski parafraseert Moeder Teresa : De werkelijkheid aan het einde van de tijden zal zo overweldigend zijn, de vreugde zo ongelofelijk groot en de voldoening zo fantastisch dat het meest afschuwelijke leven aan zal voelen ‘als een nachtje in een slecht hotel’

Jezus maakt duidelijk : ik ben Heer van het feest, ik breng vreugde terug, wil iedereen blij maken, daarom dit teken. Jezus gaat de fout van het bruidspaar herstellen én de fout van de mensheid, als ceremoniemeester…

De wijn is op… Dat is meer dan alleen een vervelende gebeurtenis, het is een grote vernedering in een cultuur van schaamte en eer. Deze jonge mensen wisten dat ze openbaar te schande stonden en de schuld kregen. Jezus zorgt voor vreugde, hun bruiloft zal om iets anders nooit meer vergeten worden : feest en wijn. Door de watervaten te gebruiken die normaal gebruikt werden voor ceremoniële wassingen, reiniging, maakt Jezus duidelijk dat hij naar de wereld gekomen is om daadwerkelijk reiniging te realiseren. Vreugde terugbrengen in een wereld waar telkens de wijn op raakt, het feest stopt, door zonde, schuld, tekort.

Want dat is grote probleem : ons vertrouwen op Geld-Seks-Macht met of zonder godsdienst, (deels) leven zonder God. De vreugde van Jezus is niet te begrijpen zonder ‘zonde’, zonder besef ‘in zonde ontvangen en geboren’. Ten diepste weten we van binnen wel dat er iets heel erg mis is met ons, er weinig te feesten valt. Waarom werken we zo hard, doen we zo ons best, willen we altijd gelijk hebben, is het nooit genoeg, maken we ons druk over hoe we er uit zien, we overkomen op anderen, wat anderen van ons vinden? Omdat we bewust/onbewust weten dat er iets mis is en we ons zelf proberen te reinigen, mooier te maken, onszelf te bewijzen, wij zijn oké, of te verbloemen, wij vallen nog wel mee, moet je die ander zien. Ik ben niet grootste mislukkeling die er maar bestaat. En dat willen we bewijzen door ons leven te leven zoals we het doen. We weten dat we falen, mislukkelingen zijn. Stop elkaar te doen geloven dat het niet bestaat, wel meevalt… Er is meer egoïsme en zonde in ons dan we willen geloven en heel veel in ons wat we niet willen geloven. Ook als je niet gelooft in God, zul je weten of nog gaan ontdekken dat er dingen in je eigen hart leven die je irriteren, je moeten doen erkennen : ik wist niet dat ik er toe in staat was. Het probleem is namelijk dat we allemaal tot het ergste toe in staat zijn.

Adolf Eichmann was nazi en een van de architecten van Holocaust, de vernietiging van 6 miljoen joden in WO II. Na de Tweede Wereldoorlog vluchtte hij naar Zuid-Amerika waar hij in 1960 gevangen werd genomen,  om in Israel terecht te staan. Hij werd berecht, schuldig bevonden en ter dood veroordeeld. Maar tijdens  zijn proces vond er een opmerkelijk incident plaats. Eén van de getuige die hem de verschrikkelijke misdaden tegen de menselijkheid had zien begaan waarvan hij beschuldigd werd, was Yehil De-Nur. Tijdens zijn verhaal en toen hij Eichmann zag zitten in de glazen kooi stortte hij in, viel op grond en moest huilen : het is een dramatisch moment. Later werd gevraagd waarom dat gebeurde. Door pijnlijke herinneringen, door haat? De-Nur : ineens drong het besef tot me door dat Eichmann geen demon was of zoiets, maar gewoon een mens. Ik werd bang van wat dat over mijzelf zegt…ik zag waar ik toe in staat ben…net als hij.

Je kan nazi’s een lager soort mens vinden, die niets met ons gemeen hebben, denken dat wij niet in staat zijn tot wat zij deden, wij normaal/beter, maar dan heb je een probleem. Het engste van die zwarte bladzijde uit de geschiedenis is niet die paar individuele kwade architecten, maar de medeplichtigheid van grote aantallen mensen in een samenleving met een hoogstaande cultuur. Daardoor is het onmogelijk om dat tijdperk af te doen als het werk van een paar individuele monsters. Daarnaast, nazi’s een lager soort mensen noemen of anders dan wij, met een kronkel in het hoofd, is in feite precies dezelfde redenering gebruiken die hen tot hun onvoorspelbare gruweldaden brachten. Ook zij dachten dat bepaalde groepen mensen van een lager soort waren en onder hen stonden. Durf jij te beweren dat je dat nooit zou doen, het niet in je hebt? Trap jij in dezelfde kuil als hen? De overgrote meerderheid van de nazi’s en de miljoenen die hen gehoorzaamden waren geen monsters met klauwen. Iemand anders die het proces-Eichmann volgde: hij is absoluut geen psychopaat, straalde geen haat of woede uit. Hij was een gewone man die een carrière had proberen op te bouwen, zoals u, jij en ik… Dat is de banaliteit van het kwaad : het kwaad houdt zich schuil in harten van alle heel gewone mensen… Het zou dus eerlijker zijn om te zeggen : ik ben op de een of andere manier gelijk aan hen die verschrikkelijke dingen hebben gedaan, we zijn allemaal in zonde ontvangen en geboren. Eens?! Tijdens het doopgesprek hebben we het gehad over Abu Ghraib (beluister de preek voor de toelichting hierbij) : het kwaad houdt zich schuil in harten van alle heel gewone mensen… Diep binnen in mij moet iets zitten wat in staat is tot enorme wreedheid en egoïsme en ik wil het niet zien. Jezus wist natuurlijk wel dat het er zat. Velen geloofden in zijn naam, maar Jezus zelf had geen vertrouwen in hen, omdat hij hen allemaal kende, hij wist zelf wat er in een mens omgaat. Hoewel voor de meesten van ons het egoïsme en de zonde van ons hart niet leidt tot openlijke criminele daden van geweld en wreedheid lijden mensen om ons heen er wel onder. Ook doen we daardoor God die ons geschapen heeft  naar zijn beeld, te kort. Jezus is gekomen om ons daarvan te reinigen, om ons te zuiveren van alles wat er in geestelijk opzicht mis is met ons en daar begint hij al heel vroeg mee als we baby’s dopen. Hoe Jezus dat doet : later meer daar over. Voor nu : de doop als teken en zegel van geestelijke reiniging, zuivering van zonde, ons leven is veilig bij Jezus. Want Christus is gekomen als Heer van het feest, er is weer wijn, waardoor het weer feest kan worden. De dans was vergeten, het ritme verstoord, maar Jezus zette dans weer in. Danst u, dans jij mee?

 

Floris den Oudsten v.d.m.
predikant Gereformeerde Kerk Enter 

 

Belijdeniscatechisatie

Waarom ga jij naar de kerk? Waarom geloof je? Waarom …..?
Velen gaan wel (eens) naar de kerk, zeggen wel te geloven, maar waarom, dat is nog best lastig uit te leggen. Aan jezelf, laat staan aan anderen.

Daarom is het goed om je verder in het geloof te verdiepen. Echt open te staan voor wat er wel of niet gebeurt als je meerdere avonden intensief met een groep optrekt die nadenkt over het christelijke geloof.

Daarom voor u, voor jou, de vraag: “wil je de komende weken met mij een ‘spel’ spelen?” Wil je met de gedachte spelen dat je over een paar maanden belijdenis gaat doen. Stel je zelf de vraag maar eens een keer voor de spiegel: “waarom zou ik wel/niet naar belijdeniscatechisatie gaan?” of “waarom zou ik belijdenisdoen weer een jaartje voor me uitschuiven?”

En als je twijfelt, je afvraagt of het wel iets voor jou is… Twintig avonden nadenken over de belangrijkste christelijke kernthema’s, daar wordt niemand slechter van. En tegen Pinksteren praten we dan nog wel eens verder over wel/niet belijdenis doen.

 Maar ook als je al lang geleden belijdenis hebt gedaan, maar het geloof zegt je steeds minder, weet je dan ook welkom op de belijdeniscatechisatie. Om nog eens een paar maanden intensief met het geloof bezig te zijn.

In februari begint de belijdeniscatechisatie weer. Op de eerste kennismakingsbijeenkomst zal avond en precieze tijdstip worden bepaald. Als ik terugdenk aan de belijdeniscatecheses in Bruinisse krijg ik nu al weer zin in het nieuwe seizoen, nu in Enter. Het zal vast weer heel anders zijn, mensen maken de sfeer en bepalen voor een belangrijk deel het gesprek. Maar één ding zal hetzelfde zijn, we zullen veel van elkaar, van de Bijbel en van God leren.

 En als je dan van plan bent naar de belijdeniscatechisatie te gaan en je hebt een vriend/vriendin of man/vrouw, neem die dan ook mee. Niet uit bekeringsijver, maar omdat het riskant is wel tafel en bed met elkaar te delen en tegelijkertijd op het gebied van het geloof vreemden voor elkaar te blijven of van elkaar te vervreemden.

 Ik ben benieuwd of u, of jij die uitdaging aan durft, of je het ‘heilige spel’ mee wilt gaan spelen. Of je van toeschouwer acteur wilt worden en mee wilt spelen in het ‘dramastuk van God’. Bij een drama staat er iets op het spel, het gaat ergens over, het gaat vaak ook ergens door heen. Het gaat om jou, het zijn jouw eigen leven en levenswaarden die op het spel staan. Bij deze de roep om van de bank of uit je luie stoel te komen. Om de rol van (kritische) toeschouwer naast je neer te leggen en het avontuur aan te gaan. Om heel bewust de roep van God te aanvaarden om ‘in het theater van God te spelen’. Betrokken te raken bij het dramastuk dat maar doorgaat, generatie na generatie, met steeds weer nieuwe spelers. Want wat anderen ook zeggen, wat jij jezelf ook wijs (hebt ge)maakt, het stuk gaat door en wordt telkens, met vallen en opstaan van de spelers, voortgezet totdat God terugkomt.

 Ben je geïnteresseerd of wilt u er over doorpraten? Neem dan contact me op!

Als u/jij mij voor 31 januari laat weten geïnteresseerd te zijn, kan u/jij nog invloed hebben op de datum voor het de eerste kennismakingsavond begin februari!

Floris den Oudsten v.d.m.
predikant Gereformeerde Kerk Enter 

De wijn is op… – vooruitblik zondagmorgen 28 januari

In zonde ontvangen en geboren.” Zondag klinken deze woorden uit het doopformulier weer. Maar geloven we dat ook echt, bij zo’n klein babytje, bij de persoon die ons in de spiegel aankijkt? Geloven we dat wij allemaal tot het ergste in staat zijn?

Yehil De-Nur, Holocaust overlevende, deed  tijdens het proces tegen Adolf Eichmann een bijzondere ontdekking en stortte, al huilend in. Wat ging er op dat moment door hem heen?

 Zondagmorgen lezen we Johannes 2:1-11 en 23-25, over het bruiloftsfeest waar de wijn op is… de feestvreugde verstomt. Totdat er een nieuwe ceremoniemeester opstaat, die de Heer van het feest is, de wijn weer doet vloeien, de feestvreugde terugbrengt. Dans jij dan weer mee?!
We gaan met elkaar kijken wat dit allemaal te betekenen heeft…

Welkom in kerk! Voor de kinderen is er kindernevendienst, voor de allerkleinsten crèche in de kelder van Ons Centrum.

Om de preek niet onnodig lang te maken, heb ik het onderstaande weggelaten uit de preek. Maar het is wel een stukje achtergrond die verhaal beter doet begrijpen:

In traditionele culturen zijn familierelaties en de gemeenschap belangrijker dan het individu. De zin van het leven ligt niet allereerst in individuele prestaties, maar in de betekenis voor de gemeenschap. Bepaalde vormen daarvan zie je nog terug in Enter. Je doet iets wel/niet voor je familie, toch maar geen feestband op je bruiloft vanwege opa en oma. Je doet iets wel/niet voor de gemeenschap, toch je auto maar niet wassen op zondag vanwege de buren.

In traditionele culturen ligt het doel van het huwelijk niet allereerst in het geluk van twee mensen, soms is er zelfs geen keus maar wordt je uitgehuwelijkt, maar in het samenbinden van de gemeenschap en het opvoeden van de volgende generatie. Het is gericht op het grotere geheel van samenleving, het overstijgt het individuele. Bepaalde vormen zie je nog terug in Enter : je blijft bij elkaar voor de kinderen, het eigen belang is ondergeschikt…

Als kerk staan we deels ook nog in die traditionele cultuur : zondag wordt de doop niet thuis, maar in het midden van de gemeenschap bediend. Omdat geloofsopvoeding niet alleen thuis, maar ook in de geloofsgemeenschap gebeurt, met elkaar. Denk aan crèche, kindernevendienst, catechese. Ook in Enter weten we dat als je er thuis misschien alleen voor staat, dan is er een gemeenschap die je omringt en steunt.

In traditionele culturen waren bruiloften en bruiloftsfeesten veel belangrijker dan in onze individualistische cultuur. Elke bruiloft was een openbaar feest voor hele stad omdat het huwelijk de hele gemeenschap aanging, niet alleen het stel dat trouwde. Dat zie je nog terug, bijvoorbeeld in bepaalde streken van het land, ik denk bijvoorbeeld aan Twente waar veel meer mensen delen in de feestvreugde van een bruiloft dan elders in het land.

Tegelijk was / is de bruiloft één van de belangrijkste momenten in het persoonlijke leven van bruid en bruidegom. Toen was het de dag waarop ze volwassen werden en als zodanig mochten deelnemen aan de samenleving. Nu is het zelfstandig keuzes maken, niet alles om lieve vrede wil wel/niet doen, wat opa/oma zouden kunnen denken, maar je (groot)ouders verlaten, loslaten, op eigen benen gaan staan.

Geen wonder dat bruiloftsfeesten toen minstens een week duurde, nu ook vaak nog meer dan één dag in traditionele culturen. Tegen deze achtergrond begrijpen we dat het verhaal in Johannes 2 een dramatisch gebeuren beschrijft.

Floris den Oudsten v.d.m.
predikant Gereformeerde Kerk Enter